Ahmet Kaya - Şafak Türküsü Akor

Em  D  Bm  C  Am  Bm

Bm                               Em             Bm  Em  Bm

Beni burada arama, arama anne

Bm                   Em            Bm  Em  Bm

Kapıda adımı, adımı sorma

Em           D        Bm          C        Am     Bm

Saçlarına yıldız düşmüş, koparma anne ağlama  𝄆 x4 𝄇

Em  D  Bm  C  Am  Bm

Kaç zamandır yüzüm traşlı, gözlerim şafak bekledim

Uzarken ellerim kulağım kirişte

Ölümü özledim anne, yaşamak isterken delice

Ah, verebilseydim keşke, yüreği avucunda koşan her bir anneye

Tepeden tırnağa oğula ve kıza kesmiş bir ülkeye armağan

Düşlerimle sınırsız, diretmişliğimle genç

Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma

Usulca açıverdi yanağımda tomurcuk

Pir Sultanı düşün anne,Şeyh Bedrettin'i

Börklüce'yi Torlak Kemal'i insanları düşün anne

Düşün ki yüreğin sallansın

Düşin ki o an güneşli güzel günlere inanan

Mutlu bir Yusuf'cuk havalansın

Bm                               Em             Bm  Em  Bm

Beni burada arama, arama anne

Bm                   Em            Bm  Em  Bm

Kapıda adımı, adımı sorma

Em           D        Bm          C        Am     Bm

Saçlarına yıldız düşmüş, koparma anne ağlama  𝄆 x4 𝄇

Em  D  Bm  C  Am  Bm

Yani benim güzel annem

Alaşafağın da ülkemin yıldız uçurmak varken

Oturup yıldızlar içinde kendi buruk kanımı içtim

Ne garip duygu şu ölmek, öptüğüm kızlar geliyor aklıma

Bir açıklaması vardır elbet giderken dar ağacına

Geride masa üstünde boynu bükük kaldı kağıt kalem

Bağışla beni güzel annem

Oğul tadında bir mektup yazamadım diye kızma bana

Elleri değsin istemedim, gözleri değsin istemedim

Ağlayıp kokluyacaktın belki bir ömür taşıyacaktın koynunda

Yaşamak ağrısı asıldı boynumda, oysa türkü tadında yaşamak isterdim

Ölmek ne garip şey anne

Bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı

Sedef kakmalı bir kutu içinde vermek isterdim çocukların eline

Sonra benim güzel annem

Damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza

Gecenin kıyısında durmuşum

Kefenin cebi yok koynuma yıldız doldurmuşum

Koşun çocuklar koşun

Sabah üstüme üstüme geliyor

Kısacası güzel annem

Bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Gülmek ümit etmek özlemek

Ya da mektup beklemek

Gözleri yatırıp ıraklara

Ölmek ne garip şey anne

Artık duvarları kanatırcasına tırnağımla

Şaşkın umutlu şiirler yazamayacağım

Mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamayacağım

Baba olamayacağım örneğin

Toprak olmak ne garip şey anne

Uçurumlar ki sende büyür

Dağdır ki sende göçer

Ben bayrak derim çiçek derim

Çam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim

Gül yanaklı çocuğa benzer

Yine de oğlunu yitirmek

Ne garip şey anne

Her kavgada ölen benim

Bayrak tutan çarpışan her kadın

Toprağı tırnaklayarak doğurur beni

Özlem benim, kavga benim, aşk benim

Bekle beni anne

Bir sabah çıka gelirim

Bir sabah anne bir sabah

Acını süpürmek için açtığında kapını

Adı başka sesi başka nice yaşıtım

Koynunda çiçekler

Çiçeller içinde bir ülke getirirler