Pinhani - Yitirmeden

C                                                      Em

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     F

Yitirmeden anlamaz insan 

                                C       G 

Sevdiklerin yolun sonunda 

C                                        Em

Sarıl her fırsatında o insana

                                       F 

Arkasından ağlayan olma 

                                  C        G

Geri getirmez çok ağlasan da 

Am                                          G

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          F

Annen baban kendi çapında 

                             C   G

Abin bile 47 yaşında 

Am                                                 G

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            F

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             C   G

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

C                                                      Em

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           F

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           C       G 

Ama her bi gün güzel aslında 

C                                                      Em

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    F

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      C       G 

Ama en zoru yalnız olunca 

Am                                     Em

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       F

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   C       G 

Her hatıra asılı duvarında 

Am                                                       Em

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             F

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             C        G 

Ama sorarsan hep geç kalınmış

C#                                                     Fm

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     F#

Yitirmeden anlamaz insan 

                                C#      G#

Sevdiklerin yolun sonunda 

C#                                       Fm

Sarıl her fırsatında o insana

                                       F#

Arkasından ağlayan olma 

                                  C#       G#

Geri getirmez çok ağlasan da 

A#m                                         G#

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          F#

Annen baban kendi çapında 

                             C#  G#

Abin bile 47 yaşında 

A#m                                                G#

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            F#

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             C#  G#

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

C#                                                     Fm

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           F#

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           C#      G#

Ama her bi gün güzel aslında 

C#                                                     Fm

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    F#

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      C#      G#

Ama en zoru yalnız olunca 

A#m                                    Fm

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       F#

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   C#      G#

Her hatıra asılı duvarında 

A#m                                                      Fm

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             F#

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             C#       G#

Ama sorarsan hep geç kalınmış

D                                                      F#m

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     G

Yitirmeden anlamaz insan 

                                D       A

Sevdiklerin yolun sonunda 

D                                        F#m

Sarıl her fırsatında o insana

                                       G

Arkasından ağlayan olma 

                                  D        A

Geri getirmez çok ağlasan da 

Bm                                          A

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          G

Annen baban kendi çapında 

                             D   A

Abin bile 47 yaşında 

Bm                                                 A

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            G

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             D   A

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

D                                                      F#m

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           G

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           D       A

Ama her bi gün güzel aslında 

D                                                      F#m

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    G

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      D       A

Ama en zoru yalnız olunca 

Bm                                     F#m

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       G

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   D       A

Her hatıra asılı duvarında 

Bm                                                       F#m

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             G

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             D        A

Ama sorarsan hep geç kalınmış

D#                                                     Gm

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     G#

Yitirmeden anlamaz insan 

                                D#      A#

Sevdiklerin yolun sonunda 

D#                                       Gm

Sarıl her fırsatında o insana

                                       G#

Arkasından ağlayan olma 

                                  D#       A#

Geri getirmez çok ağlasan da 

Cm                                          A#

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          G#

Annen baban kendi çapında 

                             D#  A#

Abin bile 47 yaşında 

Cm                                                 A#

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            G#

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             D#  A#

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

D#                                                     Gm

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           G#

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           D#      A#

Ama her bi gün güzel aslında 

D#                                                     Gm

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    G#

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      D#      A#

Ama en zoru yalnız olunca 

Cm                                     Gm

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       G#

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   D#      A#

Her hatıra asılı duvarında 

Cm                                                       Gm

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             G#

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             D#       A#

Ama sorarsan hep geç kalınmış

E                                                      G#m

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     A

Yitirmeden anlamaz insan 

                                E       B

Sevdiklerin yolun sonunda 

E                                        G#m

Sarıl her fırsatında o insana

                                       A

Arkasından ağlayan olma 

                                  E        B

Geri getirmez çok ağlasan da 

C#m                                         B

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          A

Annen baban kendi çapında 

                             E   B

Abin bile 47 yaşında 

C#m                                                B

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            A

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             E   B

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

E                                                      G#m

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           A

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           E       B

Ama her bi gün güzel aslında 

E                                                      G#m

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    A

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      E       B

Ama en zoru yalnız olunca 

C#m                                    G#m

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       A

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   E       B

Her hatıra asılı duvarında 

C#m                                                      G#m

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             A

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             E        B

Ama sorarsan hep geç kalınmış

F                                                      Am

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     Bb

Yitirmeden anlamaz insan 

                                F       C

Sevdiklerin yolun sonunda 

F                                        Am

Sarıl her fırsatında o insana

                                       Bb

Arkasından ağlayan olma 

                                  F        C

Geri getirmez çok ağlasan da 

Dm                                          C

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          Bb

Annen baban kendi çapında 

                             F   C

Abin bile 47 yaşında 

Dm                                                 C

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            Bb

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             F   C

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

F                                                      Am

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           Bb

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           F       C

Ama her bi gün güzel aslında 

F                                                      Am

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    Bb

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      F       C

Ama en zoru yalnız olunca 

Dm                                     Am

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       Bb

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   F       C

Her hatıra asılı duvarında 

Dm                                                       Am

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             Bb

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             F        C

Ama sorarsan hep geç kalınmış

F#                                                     A#m

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     B

Yitirmeden anlamaz insan 

                                F#      C#

Sevdiklerin yolun sonunda 

F#                                       A#m

Sarıl her fırsatında o insana

                                       B

Arkasından ağlayan olma 

                                  F#       C#

Geri getirmez çok ağlasan da 

D#m                                         C#

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          B

Annen baban kendi çapında 

                             F#  C#

Abin bile 47 yaşında 

D#m                                                C#

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            B

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             F#  C#

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

F#                                                     A#m

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           B

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           F#      C#

Ama her bi gün güzel aslında 

F#                                                     A#m

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    B

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      F#      C#

Ama en zoru yalnız olunca 

D#m                                    A#m

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       B

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   F#      C#

Her hatıra asılı duvarında 

D#m                                                      A#m

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             B

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             F#       C#

Ama sorarsan hep geç kalınmış

G                                                      Bm

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     C

Yitirmeden anlamaz insan 

                                G       D

Sevdiklerin yolun sonunda 

G                                        Bm

Sarıl her fırsatında o insana

                                       C

Arkasından ağlayan olma 

                                  G        D

Geri getirmez çok ağlasan da 

Em                                          D

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          C

Annen baban kendi çapında 

                             G   D

Abin bile 47 yaşında 

Em                                                 D

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            C

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             G   D

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

G                                                      Bm

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           C

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           G       D

Ama her bi gün güzel aslında 

G                                                      Bm

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    C

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      G       D

Ama en zoru yalnız olunca 

Em                                     Bm

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       C

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   G       D

Her hatıra asılı duvarında 

Em                                                       Bm

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             C

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             G        D

Ama sorarsan hep geç kalınmış

G#                                                     Cm

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     C#

Yitirmeden anlamaz insan 

                                G#      D#

Sevdiklerin yolun sonunda 

G#                                       Cm

Sarıl her fırsatında o insana

                                       C#

Arkasından ağlayan olma 

                                  G#       D#

Geri getirmez çok ağlasan da 

Fm                                          D#

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          C#

Annen baban kendi çapında 

                             G#  D#

Abin bile 47 yaşında 

Fm                                                 D#

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            C#

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             G#  D#

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

G#                                                     Cm

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           C#

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           G#      D#

Ama her bi gün güzel aslında 

G#                                                     Cm

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    C#

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      G#      D#

Ama en zoru yalnız olunca 

Fm                                     Cm

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       C#

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   G#      D#

Her hatıra asılı duvarında 

Fm                                                       Cm

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             C#

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             G#       D#

Ama sorarsan hep geç kalınmış

A                                                      C#m

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     D

Yitirmeden anlamaz insan 

                                A       E

Sevdiklerin yolun sonunda 

A                                        C#m

Sarıl her fırsatında o insana

                                       D

Arkasından ağlayan olma 

                                  A        E

Geri getirmez çok ağlasan da 

F#m                                         E

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          D

Annen baban kendi çapında 

                             A   E

Abin bile 47 yaşında 

F#m                                                E

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            D

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             A   E

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

A                                                      C#m

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           D

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           A       E

Ama her bi gün güzel aslında 

A                                                      C#m

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    D

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      A       E

Ama en zoru yalnız olunca 

F#m                                    C#m

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       D

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   A       E

Her hatıra asılı duvarında 

F#m                                                      C#m

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             D

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             A        E

Ama sorarsan hep geç kalınmış

A#                                                     Dm

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     D#

Yitirmeden anlamaz insan 

                                A#      F

Sevdiklerin yolun sonunda 

A#                                       Dm

Sarıl her fırsatında o insana

                                       D#

Arkasından ağlayan olma 

                                  A#       F

Geri getirmez çok ağlasan da 

Gm                                          F

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          D#

Annen baban kendi çapında 

                             A#  F

Abin bile 47 yaşında 

Gm                                                 F

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            D#

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             A#  F

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

A#                                                     Dm

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           D#

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           A#      F

Ama her bi gün güzel aslında 

A#                                                     Dm

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    D#

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      A#      F

Ama en zoru yalnız olunca 

Gm                                     Dm

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       D#

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   A#      F

Her hatıra asılı duvarında 

Gm                                                       Dm

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             D#

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             A#       F

Ama sorarsan hep geç kalınmış

B                                                      D#m

Durup düşünmeye zamanın olur mu

                                     E

Yitirmeden anlamaz insan 

                                B       F#

Sevdiklerin yolun sonunda 

B                                        D#m

Sarıl her fırsatında o insana

                                       E

Arkasından ağlayan olma 

                                  B        F#

Geri getirmez çok ağlasan da 

G#m                                         F#

Durur, durur belki baş ucunda 

                                          E

Annen baban kendi çapında 

                             B   F#

Abin bile 47 yaşında 

G#m                                                F#

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                            E

Gün gelince herkesin açılmış, 

                                             B   F#

Ama sorarsan hep geç kalınmış 

B                                                      D#m

Güzel günlerimizin bittiğini sanma 

                                           E

Belki bir daha böylesi olmaz 

                                           B       F#

Ama her bi gün güzel aslında 

B                                                      D#m

Yakın durmanın zor olduğu ortada 

                                                    E

Uzak olmak her zaman en kolay

                                      B       F#

Ama en zoru yalnız olunca 

G#m                                    D#m

Uyur, uyur belki hep yanında 

                                       E

İlk sevgilin kendi solunda 

                                   B       F#

Her hatıra asılı duvarında 

G#m                                                      D#m

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş 

                                             E

Gün gelince herkesin açılmış 

                                             B        F#

Ama sorarsan hep geç kalınmış